Günümüz İnsanı - Tek Yönlü İnsan

Hayat felsefem: Sürekli değişir. Hangi ideoloji beni etkisi altına alırsa..

Amacım: Para kazanmak, insanların beni başarılı görmesi ve bana tapmaları.

İlgi alanlarım: İşim. Bunun dışında bir ilgi alanım olamaz. İşim benim herşeyim, onsuz ne yaparım bilemem.

Evim: Rahat hissettiğim yerdir diyeceğim ama rahat hissettiğim bir yer yoktur. Sürekli kendime birşeyler ispatlamak zorunda hissederim, güvende hissettiğim yer yoktur.

Gelecek planlarım: Geleceğimi ben planlamam. Bana söyleneni yaparım. Başkası ne yapıyor ya da söylüyorsa onu yaparım.

Değerlerim: Değerlerimi çevreme göre belirlerim, çevrem nasılsa değerlerim ona göre şekilllenir. Şekillenmemiş olsa bile onlar gibi davranırım.

Kişiliğim: Kişiliğim mükemmeldir, gelişmeme gerek yok. Ama mükemmel olmak sıkıcı olduğu için değişirim. Değişmek benim için vazgeçilmezdir.

Arkadaşlarım: Beni herkes sever, hemen arkadaş olurum. Arkadaş sohbetlerinde kendimi övmeyi severim, zaten diğerleri de öyle yaparlar. Kendimle ilgili ayrıntıları paylaşmak istemem, sadece genel konulardan bahsederim ama samimi arkadaşlarım çoktur. Benim birçok arkadaşım var ve hepsi de beni sever. Seçim yapmayı sevmem o yüzden de herkesle iyi arkadaş olabilirim.

Tarzım: Tarzımı modaya uydururum. Uyduramıyorsam modayı tarzıma uydurmaya çalışırım. Kelimelerle oynamayı severim. Kelimeler toplum içinde anlam ifade eder. Genele hitap etmeyi severim. Bu şekilde kendimi kabul görmüş hissederim. İnsanlar beni bu şekilde kabul eder ve bu halimi değiştirmek istemezler. Genel olmak toplumda kabul görmektir. Seçim yapmadan ve çok fazla düşünmeden. Düşünecek birşey yok. İzlemek ve taklit etmek yeterli.

Unutulan Rüyalar

İnsan kendini unutuverdi.

Rüyalarda buldu kendini,
Uyanınca unutuverdi.

Uyanıkken rüyalarda gördü kendini.
Dalınca uykuya gördü ki;
Uyanıkken rüyalarda gördüğü kendi,
Uyurken rüyalarda gördüğü kendi değildi.
İkisini de unutuverdi.

Başkasını kendinde görmek istedi,
Kendinde başkasını gördü,
Ama kendini bir türlü kendinde göremedi.

Bir büyük dev ki o,
Hayaller vaadeden,
Kendine tutsak eden,
Sonra o hayalleri alıp götüren,
Senden hep alan...

Bir büyük dev ki o,
Senden bir başkası olmanı isteyen,
Sana bir başkasını işaret eden,
Ama bir türlü tatmin olmayan,
Sonra da çekip giden...

Devler deve oldu,
Develer binek oldu.
İnsan kendini bilir oldu,
Rüyalara kulak verdi,
Şöyle bir kendine geldi.