İşim Geldi

Yapılacak bir sürü iş var.
Sırada bekleyen bir sürü proje.
Bunları biriktiriyorum.
Yapmam gereken işler var biliyorum.
Yapmazsam, bitiremezsem çok mu kötü olacak?
Ölüm mü var sonunda yetiştiremezsem, bitiremezsem?
Elbet bir çaresi bulunur.

Bana diyorlar ki bunları yapmazsam adam olamazsın.
Herkes birşeyler söylüyor,
Ağzı olan konuşuyor.
Karnımı doyuruyor, kendimi idame ettiriyorum.
Gerektiğinde de eğlenmesini biliyorum.
Aklımda projeler de var.
Elbet biter,
Ölüm yoksa sonunda..

Not:Kontrolün bir amacı da tohumları ekip kontrol etmeden de kontrol edebilmek istemektir.

Trajedi Çözümsüzlüktür

Trajedi abartı ve çaresizlikten ibarettir. Gerçekleri görmek demek, kabullenmek ve bir çözüm arama gücünü kendinde bulmak demektir. Çözüm bir zorunluluktur, asla bir fantazi değildir. Hayatta bazı yaşanan olaylar insanı çözüm aramaya iter. Çözümün kitabı olamaz. Çözüm kabullendikten sonra ortaya çıkar ama kabullenilmiş birşey değildir.

Günümüz İnsanı - Tek Yönlü İnsan

Hayat felsefem: Sürekli değişir. Hangi ideoloji beni etkisi altına alırsa..

Amacım: Para kazanmak, insanların beni başarılı görmesi ve bana tapmaları.

İlgi alanlarım: İşim. Bunun dışında bir ilgi alanım olamaz. İşim benim herşeyim, onsuz ne yaparım bilemem.

Evim: Rahat hissettiğim yerdir diyeceğim ama rahat hissettiğim bir yer yoktur. Sürekli kendime birşeyler ispatlamak zorunda hissederim, güvende hissettiğim yer yoktur.

Gelecek planlarım: Geleceğimi ben planlamam. Bana söyleneni yaparım. Başkası ne yapıyor ya da söylüyorsa onu yaparım.

Değerlerim: Değerlerimi çevreme göre belirlerim, çevrem nasılsa değerlerim ona göre şekilllenir. Şekillenmemiş olsa bile onlar gibi davranırım.

Kişiliğim: Kişiliğim mükemmeldir, gelişmeme gerek yok. Ama mükemmel olmak sıkıcı olduğu için değişirim. Değişmek benim için vazgeçilmezdir.

Arkadaşlarım: Beni herkes sever, hemen arkadaş olurum. Arkadaş sohbetlerinde kendimi övmeyi severim, zaten diğerleri de öyle yaparlar. Kendimle ilgili ayrıntıları paylaşmak istemem, sadece genel konulardan bahsederim ama samimi arkadaşlarım çoktur. Benim birçok arkadaşım var ve hepsi de beni sever. Seçim yapmayı sevmem o yüzden de herkesle iyi arkadaş olabilirim.

Tarzım: Tarzımı modaya uydururum. Uyduramıyorsam modayı tarzıma uydurmaya çalışırım. Kelimelerle oynamayı severim. Kelimeler toplum içinde anlam ifade eder. Genele hitap etmeyi severim. Bu şekilde kendimi kabul görmüş hissederim. İnsanlar beni bu şekilde kabul eder ve bu halimi değiştirmek istemezler. Genel olmak toplumda kabul görmektir. Seçim yapmadan ve çok fazla düşünmeden. Düşünecek birşey yok. İzlemek ve taklit etmek yeterli.

Unutulan Rüyalar

İnsan kendini unutuverdi.

Rüyalarda buldu kendini,
Uyanınca unutuverdi.

Uyanıkken rüyalarda gördü kendini.
Dalınca uykuya gördü ki;
Uyanıkken rüyalarda gördüğü kendi,
Uyurken rüyalarda gördüğü kendi değildi.
İkisini de unutuverdi.

Başkasını kendinde görmek istedi,
Kendinde başkasını gördü,
Ama kendini bir türlü kendinde göremedi.

Bir büyük dev ki o,
Hayaller vaadeden,
Kendine tutsak eden,
Sonra o hayalleri alıp götüren,
Senden hep alan...

Bir büyük dev ki o,
Senden bir başkası olmanı isteyen,
Sana bir başkasını işaret eden,
Ama bir türlü tatmin olmayan,
Sonra da çekip giden...

Devler deve oldu,
Develer binek oldu.
İnsan kendini bilir oldu,
Rüyalara kulak verdi,
Şöyle bir kendine geldi.

Hayat

Ne getiriyor hayat bana?
Kızgınlıktan yalnızlığa, yalnızlıktan kızgınlığa,
Bir kargaşa ki sorma!

Umut yoksa insanda,
Nasıl aşacak zorlukları zamanla.
Bir zorluk düşerse kafana,
Geçecek hepsi unutma.

Kuşlar öterken dışarıda,
Ben çırpınıyorsam uçmaya..
Hayat bana borçlusun unutma!

Hayat umudum var sana.
Lütfen beni de al yanına.

İnsan ve Toplum - 2

İnsan ve toplum her zaman etkileşim halinde olmuştur. İnsan kendini ancak toplum içerisinde gerçekleştirebilir. Toplumla etkileşimli olmadan yapılan eylemler gerçek değildir, olsa olsa hayaldir. İnsanın bireysel kişiliğini hiçe saymıyorum, bireysellik kendi sınırları olan ve korunması gereken bir mefhumdur ancak bireyselliğin ortaya konulduğu mekan toplumdur. Bireyselliğin sadece korunması yeterli değildir. Geliştirilmesi de gerekir. Bireysellik ancak ve ancak toplum ile etkileşimle geliştirilebilir. Çünkü insan toplumla etkileşime geçerek kendisini daha iyi tanır, özeleştirisini yapar ve atacağı adımların doğrultusunu belirler.

İnsan ve Toplum - 1

İnsan önce kendini bireysel olarak tanımlamalıdır. İnsanın kişiliğini belirleyen şeyler kısa yaşamındaki tecrübeler, hareket ve düşünce tarzını şekillendiren olaylar, geldiği aile ve yöre, ekonomik durumu, görüntüsü, ruhi durumu, zekası, kararları ve seçimleridir. Başlangıçta kendini topluma göre değil, kendi iç dünyasına göre tanımlar. Kendi iç dünyasını da dışarıdaki dünyayı gözlemleyerek ve etkileşerek keşfeder ve buna göre bir tanımlama yapar. Tabiki bu her zaman doğru şekilde tanımlayacağı anlamına gelmez. Elbette ki hataları olacaktır. Bunun nedenleri doğuştan gelen bazı özellikler, çevresindekilerin yanlış davranışları, örnek alacak insanların olmaması, çevreyle fazla iletişimde bulunamama olabilir. Yani içsel ve dışsal etkiler olabilir. Toplumsal etkiler zamanla insanın hayatına sirayet etmeye başlar. Bu etkiler insanın müdahale edebileceği etkiler ya da gücünün müdahaleye yetmeyeceği etkilerdir. İnsan kendi varlığını korumak zorundadır. Hareketlerini de bunu göze alarak yapar.